تا زماني كه فردي از دستهاي خود به صورت عادي و براي انجام دادن كارهاي روزمره استفاده كند قطعا اين بيماري به سراغ وي نخواهد آمد .

در حقيقت اين بيماري مخصوص كساني است كه به صورت حرفه اي از دستهاي خود براي انجام دادن يك فعاليت ثابت و تكرار شونده مانند نوشتن ونواختن ساز استفاده مي كنند . به نظر مي رسد تكرار حركت به تنهايي نمي تواند باعث ايجاد بيماري گردد و در كنار اين تكرار فشاري كه به انگشتهاي شصت وسبابه وارد مي شود هم عامل مهمي براي شروع بيماري است ، يعني محكم به دست گرفتن و فشار آوردن به مداد ، خودكار يا مضراب ساز و كار كردن در اين شرايط در افرادي كه احتمالا زمينه ژنتيك بروز بيماري را دارند عامل آغاز آن مي گردد.

دقيقا به همين علت است كه نمي توان پذيرفت اين بيماري صرفا به خاطر اختلال در عملكرد مغز باشد ، بايد رابطه اي بين فشار وارده به انگشتان و ضايعه ايجاد شده وجود داشته باشد حلقه مفقوده در اين ميان محل به وجود آمدن ضايعه است .

بايد مشخص شود فشار آوردن به انگشتهاي شصت و سبابه از طريق چه مكانيزمي باعث ايجاد ضايعه بر گشت ناپذير در مغز مي گردد.